Sing Me a Song

Regie: Thomas Balmès, Zwitserland, Bhutan, 100 MIN, Dzongkha, 16+

Cast: Peyangki, Ugyen Pelden

wo 19 aug

CineDiner Kaarten

Sing me a Song opent met fragmenten uit Balmès vorige film Happiness uit 2013, waarin een beeld wordt gegeven van hoe het leven was in Bhutan vóór de moderne ontwikkelingen. De jonge monnik Peyangki belichaamt de schattige onschuld en zuiverheid voordat er wegen worden uitgehouwen in de steile bergen die naar het kleine, onaangetaste Bhutaanse dorp Laya in de Himalaya leiden.

Voor de komst van de elektriciteit, de televisie en het internet, brengt de jonge monnik zijn idyllische dagen door met het volgen van het leren van boeddhistische gebeden en het stoeien in de roze bloemenvelden. Bovendien is hij scherp gefocust op de discipline die nodig is om als volwassene een lama te worden.

Tien jaar later, als onze hoofdpersoon inmiddels 18 jaar is, is daar weinig van over. Peyangki is niet meer zo toegewijd aan zijn studies. Hij brengt veel vrije tijd door op zijn mobiele telefoon of het videochatten met zijn aanstaande vriendin, Ugyen Pelden. Zij woont in de hoofdstad Thimpu en zingt in een bar met een paar andere vrouwen voor een overwegend mannelijk publiek. Ondertussen verkoopt Peyangki medicinale paddenstoelen om genoeg geld te verdienen en het kloosterleven te verlaten om een relatie met haar te beginnen.

Het kalme portret van Peyangki en zijn vriendin Ugyen is een bitterzoete kijk op de teloorgang van tradities. De urgentie van deze docufictie film ligt in de manier waarop Balmès het publiek betrekt bij het nadenken over de gevolgen van de modernisering en de positieve en negatieve invloeden van de moderne communicatiemiddelen.

English Synopsis

As the Internet finally arrives in tiny Bhutan, documentarian Thomas Balmès is there to witness its transformative impact on a young Buddhist monk whose initial trepidation gives way to profound engagement with the technology.

Ten years ago, director Thomas Balmès was filming in the small country of Bhutan, nestled between India and China, before the mass onset of the internet. He focused on a seven-year-old Buddhist named Peyangki who lived in a monastery set against a stunning mountainous backdrop. Peyangki confides to the camera his hopes and fears about the arrival of electricity.

That is the opening of Sing Me A Song which then skips to the present. Peyangki is an 17-year-old monk, still at the monastery, but now awaking to the alarm of the smartphone that is his constant tool for every minute of the day, even during prayers.

The film follows Peyangki in his rural monastery as he forms, via WeChat, a virtual relationship with a barroom singer named Ugyen who lives in the capital, Thimphu. She sings him love songs while he saves money from collecting medicinal mushrooms to go visit her. We watch their long-distance relationship evolve from both sides. As with all internet dating, there are obfuscations and false projections about the future.

Balmès is a master of observation as he demonstrated in his longitudinal study Babies, which chronicled the development of infants in different parts of the world. With beautiful cinematography, he marshalls nuance, humour, and humanity. To witness the effects of technology in a country that kept it at bay for so long gives us a fresh lens to reflect on what it means to our own lives.

Source: TIFF