Madre

Regie: Rodrigo Sorogoyen, Spanje, Frankrijk, 128 MIN, Spaans, 12+

Cast: Jules Porier, Marta Nieto, Alex Brendemühl, Frédéric Pierrot, Anne Consigny

CineDiner Kaarten

Tien jaar zijn verstreken sinds de Spaanse Elena haar destijds zesjarige zoon Iván voor het laatst sprak. Een verontrustend telefoontje van haar verdwaalde kind, helemaal alleen op een strand op zoek naar zijn vader.

Sindsdien woont Elena op de plek waar Iván toen was, aan de Franse Atlantische kust, vlakbij de grens met Spanje. Ze runt er een strandtent en het lijkt of ze haar leven heeft opgepakt. Ze kijkt eindelijk weer vooruit, maar wordt tegelijkertijd het verleden ingetrokken als ze de Franse tiener Jean tegenkomt die haar in zijn voorkomen sterk doet denken aan haar zoon. Hun contact maakt veel los bij henzelf en iedereen om hen heen.

Madre is een nagelbijtend psychologisch drama van de Spaanse filmmaker Rodrigo Sorogoyen (Que Dios Nos Perdone) en de bewerking van zijn bekroonde en Oscargenomineerde korte film (Madre, 2017). Madre werd positief ontvangen door de internationale pers op het Filmfestival van Venetië en heeft een glansrol voor de Spaanse actrice Marta Nieto (Elena) die haar complexe innerlijke strijd op aangrijpende wijze neerzet en de kijker regelmatig van spanning de adem laat inhouden. Ook overtuigt Jules Portier als de jonge Jean, met de zo kenmerkende tegenstrijdige tieneremoties.

English Synopsis

After making the highly successful The Realm, which can only be described as a political-corruption movie at breakneck speed, Spanish filmmaker Rodrigo Sorogoyen returns to calmer and deeper if still equally troubled waters with Madre. The director’s fifth feature is not only inspired by his eponymous 2017 short, which was nominated for an Oscar, but actually incorporates it. The previously existing material — which shows a Madrid mother freaking out, in one long take, when her 6-year-old son calls her to tell her his father has abandoned him on some godforsaken beach — is here used as a 17-minute prologue to a story set 10 years later.

In the feature, the mother has actually moved close to the shore where her son was lost, on the Atlantic Coast in France just north of the Spanish border, to start a new life. If that isn’t enough of an indication that she hasn’t really processed his loss, she strikes up an uneasy friendship with a local French boy who’s about 16, or the age her son would have been by now, and who physically reminds her of him. Though the prologue is all about quickly escalating tension, fear and despair, the feature is more of a slow-burning psychological drama with a deceptively light, Ozon-like touch, as a curious teenager and a traumatized mother who still hasn’t processed her grief enjoy spending time together.

Source: The Hollywood Reporter